Wandeling

Zaterdag 10 september

Waren er weer op tijd uit en eerst weer naar de bakker en na het ontbijt de dagelijkse werkzaamheden rond de caravan.

Om even over negen kreeg ik bijna een “live”verslag via SMS van de wedstrijd Wherevogels- MarkenF3. Onze kleinzoon Tom speelt daar in en had een groot aandeel in de overwinning van1-7. Hij scoorde namelijk 4 doelpunten dus FC Marken kijk uit want er stonden Scouts langs de lijn.

Wij koffie drinken en na de koffie ben ik een wandeling gaan maken van zo,n 17 km. Eerst door het bos naar Poët- Laval, een dorpje waar veel kunstenaars wonen, oa Gerard Reve had daar ook een onderkomen. Dan naar boven naar Trou du Furet op 750 meter hoogte. Daar eerst gerust en gegeten want het is een klim van 3 km waar je 350 meter moet klimmen maar als je daar bent weet je waar je  het voor doet want je hebt een prachtig uitzicht over het Rhône dal en de andere kant op de Vecors .

Ik ga weer verder en moet door een bos en hoor geklingel, ik denk zeker een verdwaalde geit maar nee het is een hond, en gelukkig een kleine, die daar rond loopt. Als ik weer op een open stuk kom dan zie ik een man in oranje vest in een uitkijktoren van zo’n 2 meter hoog zitten en heeft een groot geweer bij hem. Hij verteld dat het hier gevaarlijk is en dat ze aan het jagen zijn en dat ze wel met z’n tienen zijn met velen honden.  Hij laat zijn geweer zien en ook dat ze met 7.62 mm aan het schieten zijn en dat zijn geweer 1,5 km ver schiet. Nou heb ik niet dat elegante lijf van een springbok en beweeg ik me ook niet zo snel maar toch! De jagers zagen  er nou bepaald niet uit zoals Ome Japie Buitenhuis, Wiebe van Wijngaarden of Cor Haanappel met hun dubbelloops jachtgeweer, deze zagen er uit of ze al 3 dagen achtereen in de weer waren.

Ik omhoog naar de top van Sierre Gross op 971 meter hoogte en kreeg zo’n hondje mee en wilde niet meer terug. Ik op mijn Frans en Nederlands hem proberen weer naar zijn baasje te laten gaan maar ging niet. Ik maar gaan zitten en ja hij hoorde wat en inderdaad zag ik een paar springbokken in de bossen verdwijnen, maar gelukkig niet schieten.

Na de top bereikt te hebben weer wat gegeten en gedronken en genoten van het prachtige uitzicht.

Dan weer een behoorlijke afdaling naar Dieulefit waar ik eerst nog even gekeken heb naar die Rally auto’s die daar aan het starten waren voor een bepaalde proef, het zijn 120 auto’s liet ik mij vertellen. Ik was om 16.00 uur weer terug.

Bep had boodschappen gedaan en zat te lezen in de schaduw, ik eerst een duik in het zwembad genomen en daarna douchen.

We waren ook nog uitgenodigd om wat te drinken bij Jacqueline en François. Ook kwamen er vrienden van het dorp en ook de eigenaren van de camping. Het was gezellig en in ons beste Frans met armen en benen konden we converseren en anders in het Engels want de eigenaar spreekt goed Engels en kon hij het vertalen.

Het was 8 uur toen we terug waren bij de caravan en Bep moest nog eten maken dat ze al voorbereid had.

Het was al donker toen ik aan het afwassen was. Bep was het om half elf zat en ging naar bed en ik heb nog Studio Sport gekeken en ging toen ook.

Van slapen kwam niet echt want Die Rallyrijders hadden groot feest in een tent met live muziek, die hier vlak bij op het parkeerterrein staat en dat duurde tot één uur.

Bij Trou du Foret, eten, drinken en genieten

Deze paarden leven bovenop deze kale berg

Rallyrijders starten op de Boulevard

ee