Het is elk jaar toch weer indrukwekkend om dit te zien. Je staat er even bij stil hoeveel mensen er zijn omgekomen, de trompet en dan na 2 minuten stilte, het Volkslied, de Koningin met haar gevolg en dan de kransleggingen, het doet toch iets met je, je voelt je verbonden.
 |
| Samen met Bep aan de wandel |
 |
| Het kapelletje beneden in de "krater" |
 |
| De kinderen om het kapelletje waar ik over schreef |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten