Belgrado

Donderdag 24 april.

Gisteren geschreven dat de Donau 10.000 lang is, ik dacht, ik krijg wel commentaar maar nee.

Hij is "maar" ruim 2800 km lang en ontspringt in het Zwarte Woud en stoomt uit in de Zwarte Zee.

Morgen verlaten wij hem.

Vannacht de hele nacht geregend maar vanmorgen droog.

Na ontbijt de spullen bij elkaar gezocht voor bezoek aan Belgrado.

Eerst nog koffie gedronken en daarna weer een buitje dus even gewacht bij de Receptie.

We moeten 900 m lopen naar de bus en als we net onderweg zijn begint het weer te regenen.Paraplu's hadden we gelukkig mee.

Wij konden zo de bus instappen want hij kwam er net aan.

Hoefden niet te betalen van de chauffeur.

Na een rit van 25 min. waren we op het eindpunt aangekomen, midden in Belgrado.

Het was een gribus station, niet meer van deze tijd. Het was gelukkig droog geworden

We liepen zo de winkelstraat in die ruim en alleen voor voetgangers is.

Maar allemaal van die grauwe gebouwen.

Aan het einde zijn de overblijfselen van een Fort dat overzicht heeft waar de rivier de Sava in de Donau stroomt.

Ook was er een Militair museum met allemaal geschut en tanks uit de eerste en tweede Wereldoorlog.

Daarna weer terug, via een Kerk waar Bep niet in wilde.

Er zijn hier weinig grote Kerken. Er zijn er nog wel wat maar dat was te ver lopen.

Dan nog wat winkels bekeken en wat gegeten.

Bep had het wel gezien en dus liepen we richting busstation waar de bus al weer gereed stond.

Er zat geen chauffeur in dus wij er in, moesten staan, en de chauffeur stapte in en reed weg dus weer een goedkoop ritje.

Hier in Servië reis je als 65 plusser ook voor niets maar dan moet je een speciale kaart hebben.

Na 25 minuten waren we weer bij de halte van de camping en moesten dus nog een stukje lopen.

Op de camping was nog een camper verschenen, een Duitser met bijna dezelfde camper als ons alleen van hun was 40 cm langer.

We drinken een kop thee binnen en als de 5 in de klok zit komen de glaasjes op tafel en maken de plannen voor morgen.

Om half 7 gaat Bep weer in haar eigen domein, de keuken.

Ze heeft helaas haar Servische kookboek vergeten anders aten we vanavond op z'n Servisch.

Nu moet ik het maar afwachten, maar het zal zeker lekker smaken!