Wandeling

Vrijdag 2 mei

Deze dag is altijd speciaal, omdat we 4 jaar geleden plotseling vanuit Sicilië naar huis moesten omdat mijn moeder was overleden.

Het weer is goed en na het ontbijt lekker in het zonnetje gaan zitten.

Nog even gecommuniceerd met Tineke, onze dochter, die vanmiddag met gezin naar Corfu vliegt. 

Na de koffie gaan we via het strand naar het dorp Kato Gatzea.

De " Boulevard" heeft wat terrasjes en winkeltjes maar is nu weinig te doen.

Ook het woord onderhoud kennen ze denk ik niet wat dat is bij 80% niet aan de orde.

We gaan naar de " Supermarkt" een klein winkeltje maar waar je wel je dagelijkse dingen kunt krijgen. Alleen potjes en blikjes groente kennen ze niet.

Dan weer terug en na het eten pak ik de wandelspullen en ga wandelen.

Ik had een summiere kaart gekregen van de receptie en het pad heeft geen merktekens.

Maar toch de weg omhoog gevonden en kwam uit op een oud, 60cm brede spoorlijn uit 1895.

Deze spoorlijn is 29 km lang en hadden ze gemaakt om goederen en mensen beter te kunnen vervoeren de Pillon in en uit.

In 1971 werd hij opgeheven, maar 25 jaar later rijdt hij weer in de zomer voor de toeristen.

Ik volgde het spoorlijntje en had een prachtig uitzicht over de Pagasitische Golf, want ik liep op zo'n 300 m boven de zeespiegel.

Je hoort alleen de vogels fluiten en de bellen van de schapen die hier met een herder grazen.

Na 3 km was er weer een pad naar beneden die ik genomen heb.

Aan dit pad, een weg kun je het niet noemen, waren ook wat huizen, mooie maar ook verwaarloosde huizen.

Ik kwam uit bij de bakker van Kalo Nera en dan is het nog 1 km lopen over de weg naar de camping.

Bep had intussen wat gewassen en de "warme" kleren verruild met de zomerse kleren.

Dan eerst douchen en een kop thee, het biertje daarna smaakte ook goed.

Het is heerlijk weer en we eten dan ook weer laat.

Na de afwas zitten we nog buiten op ons eigen terras.